نحوه انتخاب رابط صوتی

نحوه انتخاب رابط صوتی

رابط صوتی

رابط صوتی در مرکز هر استودیوی مدرن قرار دارد ، اما چگونه یک مورد مناسب را برای خود انتخاب می کنید؟

سی سال پیش ، اتاق های کنترل حاوی میکسرهای بزرگ و قفسه های تجهیزات پردازش صدا بود. امروزه کامپیوتر قلب استودیو است و نرم افزار جایگزین کنسول های بزرگ شده است. این تغییر بدان معنی است که یک قطعه از تجهیزات ضروری شده است. بدون رابط صوتی نمی توانید یک استودیوی مبتنی بر رایانه راه اندازی . اما چگونه می دانید کدام رابط برای استودیوی رایانه شما مناسب است؟

 

رابط-صوتی

ورودی های آنالوگ

دریافت صدا به کامپیوتر یک فرآیند دو مرحله ای است. ابتدا سیگنال آنالوگ به جریان اعداد تبدیل می شود. سپس این جریان از اعداد وارد کامپیوتر می شود. این مرحله دوم عملکرد اصلی یک رابط صوتی است ، اما تقریباً همه آنها هر دو را انجام می دهند.

به عبارت دیگر ، اکثر رابط ها می توانند سیگنال های آنالوگ را مستقیماً بپذیرند. علاوه بر این ، آنها اغلب می توانند از دو نوع ورودی آنالوگ متفاوت استفاده کنند. ورودی «خطی» انتظار دارد که سیگنالها در سطح استاندارد استودیو مانند تولیدکننده های سینتی سایزر ، میکسرها و یا پری امپ های میکروفون تولید شوند. با این حال ، ما همچنین می خواهیم میکروفون ها و گیتارهای الکتریکی را مستقیماً به رابط های صوتی خود متصل کنیم. این سیگنال ها ، ضعیف تر و کمتر قابل پیش بینی هستند که باید قبل از دیجیتالی شدن ، آماده شوند. بنابراین بیشتر رابط های پروژه استودیو دارای ورودی های آنالوگ با preamp های میکروفن و / یا سوکت برای اتصال گیتار به آن هستند. غالباً سوکت های دو منظوره ای را پیدا خواهید کرد که ترکیبی از XLR برای ورودی میکروفون و جک یک چهارم اینچی برای ورودی خطی هستند.

بنابراین یکی از اساسی ترین سوالاتی که باید از خود بپرسید این است: چه تعداد ورودی آنالوگ نیاز دارم و از چه نوعی؟ به عنوان اولین قدم برای پاسخ به این سوال ، تعداد منابعی را که می خواهید به طور همزمان به رابط متصل شوند ، بشمارید. اگر فقط خودتان را ضبط کنید ، ممکن است فقط به یک یا دو ورودی احتیاج داشته باشید ، حتی اگر track های پیچیده ای را با overdub   کردن بسازید. اگر اجرای یک گروه را به صورت زنده ضبط کنید ، ممکن است به چندین ورودی اضافی دیگر برای پوشش یک درام کیت ، آواز و چندین ساز دیگر نیاز داشته باشید.

در استودیویی که تنها سخت افزار، رابط صوتی است، به تعدادی که می خواهید میکروفن ها را متصل کنید ، به همان اندازه پری امپ میکروفون نیاز خواهید داشت. اما اگر قصد دارید از رابط صوتی خود همراه با میکسر سخت افزاری استفاده کنید ، یا اینکه همیشه فقط سینتی سایزر را ضبط می کنید و یا اینکه از قبل تجهیزات دیگری دارید که می تواند سیگنال های میکروفون های شما را تقویت کند ، بهتر است رابطی را تهیه کنید که فقط ورودی خروجی خطی بپذیرد.

اما تعداد زیادی رابط صوتی وجود دارد که امکانات ورودی آنالوگ یکسان ارائه می دهند. اگر مجبورید از بین چندین مدل با همان ویژگی ها یکی را انتخاب کنید ، باید موارد زیر را نیز در نظر بگیرید:

  • عملکرد صوتی رابط ها متفاوت است و برخی از این تفاوت ها می توانند مهم باشند.
  • برخی از رابط ها دارای سوکت های جداگانه میکروفون برای ورودی های یکسان هستند که به شما این امکان را می دهد که میکروفن ها و منابع را پیوسته متصل نگه دارید و در صورت لزوم آنها را در حالت معلق بگذارید . با این کار مجبور نیستید که هر دفعه اتصالات را قطع کرده و دوباره وصل نمایید.
  • در برخی از رابط ها ، میزان gain پری امپ میکروفون به صورت دیجیتالی تنظیم می شود. این دقیق تر از کنترل به صورت آنالوگ است و به این معنی است که تنظیمات می توانند به طور کامل فراخوانی شوند و حتی گاهی اوقات با پروژه DAW شما ذخیره شوند.
  • اگر از میکروفن های خازنی استفاده می کنید ، برای تأمین برق فانتوم به رابط کاربری خود احتیاج دارید. تقریباً همه ی رابط ها این کار را می کنند ، اما گاهی اوقات این فقط صورت گروهی قابل تعویض است. این موضوع زمانی مهم است که می خواهید مواردی مانند میکروفون ریبون را که نباید با Phantom روبرو شوند ، به رابط متصل کنید.

 

خروجی های آنالوگ

خروجی های آنالوگ

رابط های صوتی یک کار دو مرحله ای در “انتهای پشت” سیستم انجام می دهند ، صدای دیجیتال را از کامپیوتر می گیرند و آن را به یک سیگنال آنالوگ تبدیل می کنند.اساسی ترین دلیل این امر این است که ما می توانیم بلندگوها یا هدفون ها را به آن متصل کنیم تا صدایی که از آن خارج می شود را بشنویم! تقریباً همه رابط ها حداقل دارای یک جفت خروجی خطی و حداقل یک سوکت هدفون استریو هستند.

 

 

 

Call Now Button