میکروفونهای دوربینی ممکن است برای موقعیتهای شلوغ و در حرکت عالی باشند، اما زمانی که پای دیالوگ به وسط می آید، به سادگی نمیتوانند از پس کار بر بیایند.اینجاست که میکروفون های شاتگان و بوم به میان میایند.
اگر تصویری از یک مجموعه فیلم که شامل اپراتور بوم است را دیده باشید، ممکن است بسیار ساده و واضح به نظرتان رسیده باشد. فقط بوم را نگه دارید تا میکروفون به سمت بازیگر باشد. اما چند نکته و ترفند کوچک دیگر وجود دارد که ممکن است در مورد آنها ندانید و از یک تصویر ثابت پشت صحنه ساده متوجه آن نشوید.
هنگامی که میکروفون روی بوم نصب می شود نزدیک تر به سوژه قرار می گیرد تا اینکه روی دوربین باشد. یک اپراتور بوم می تواند زاویه میکروفون را بلادرنگ تنظیم کند. این کمک می کند تا هنگام ضبط صدای دیالوگ ، نویز پس زمینه را بهتر رد کنید.
در مقایسه با استفاده از میکروفن یقه ای، یک اپراتور بوم خوب می تواند از هر گونه صدای اضافی از خود میکروفون نیز جلوگیری کند. در حالی که هنگام استفاده از میکروفن یقه ای همیشه این احتمال وجود دارد که بازیگر یا لباسهایش به میکروفون برخورد کند و ساییده شود.
مزیت بارز میکروفون یقه ای این است که همیشه در یک فاصله ثابت از دهان بازیگر قرار دارد. بنابراین هر روشی مزایا و معایبی دارد. بسیاری از ضبط کننده های صدا از ترکیبی استفاده می کنند که هر دو را شامل می شود.
یک شوک مونت خوب، هر گونه نویزی که هنگام حمل ایجاد می شود را از بومپول جدا می کند. هنگام نصب میکروفون، نوارهای لاستیکی را متقاطع (یا از زیر) بگذرانید. این اطمینان حاصل می کند که میکروفون به طور ایمن پشتیبانی می شود.
همه پایه های شوک از این روش متقاطع باند لاستیکی استفاده نمی کنند. ما به شما RØDE Blimp Wind Shield را پیشنهاد می کنیم.
مزیت شوک مونت گرانتر این است که همراه با بادگیر خزدار است. این کار ضبط صدا را در شرایط باد راحت تر می کند. همچنین می توانید از آن برای محفظه کردن میکروفن در حین سفر استفاده کنید تا از آن محافظت کنید. می توانید به جای آن از بادگیر فومی استفاده کنید.اما آنها در شرایط شدید باد کاملاً مؤثر نیستند.
هنگامی که میکروفون به شوک مونت متصل شد، کابل صدا را وصل کنید. کابل را یک نیمه یا کامل به دور بوم بپیچید تا از برخورد کابل اضافی به بوم جلوگیری کنید.
نکته: یک تکه پارچه نوار چسب را در جایی قرار دهید که میکروفن به کانکتور کابل وصل می شود. این کار هر گونه کلیک فلزی را در جایی که دو قطعه به هم می رسند متوقف می کند. ( تصویر پایین )
نکته: اگر از بادگیر فومی استفاده می کنید، یک حلقه از نوار را دور انتهای آن بپیچید. اکنون وقتی میکروفن به سمت شات حرکت می کند، تشخیص آن آسان تر است. ( تصویر بالا )
با همکاری با فیلمبردار، خط فریم خود را پیدا کنید. یکی از راه ها این است که میکروفون را به طور کامل در قاب قرار دهید. اکنون میکروفن را آهسته بالا بیاورید تا زمانی که در ویوفایندر مشخص نباشد. این به شما نشان می دهد که لبه فریم کجاست.
نکته: با گرفتن چندین سکانس، ممکن است فراموش کنید که لبه فریم کجاست.بنابراین گاهی اوقات ایده خوبی است که یک نقطه در پس زمینه را به عنوان علامتی برای اینکه میکروفن را برای برداشت بعدی به کجا برگردانید، پیدا کنید.
اگر دوربین و بازیگران در صحنه حرکت کنند، اوضاع پیچیدهتر میشود. بنابراین میتواند ایده خوبی باشد که چند بار پلان را با بازیگران و دوربین برای هماهنگ کردن حرکت تمرین کنید.
یکی از روشها برای گسترش بوم این است که ابتدا هر بخش را تا جایی که میرود بیرون بکشید، سپس قبل از سفت کردن آن را کمی به داخل برگردانید. سپس، هر بخش کمی روی هم قرار میگیرد و تکیهگاه محکمتری ایجاد میکند.
پل را به اندازه ای سفت کنید که جلوی حرکت قطعات را بگیرید اما نه خیلی زیاد که شل کردن آنها بعد از آن سخت شود.
هیچ راه صحیحی برای نگه داشتن میله بوم وجود ندارد. اما موقعیت استاندارد این است که بوم کاملاً بالای سر بازیگر باشد،و میکروفون با کمی زاویه قرار گرفته باشد. میکروفون را به طرف بینی بازیگر بگیرید این موقعیت اصلی است، اما بستگی به قد شما در مقایسه با موقعیت بازیگران و عوامل دیگر ممکن است فرق کند. به عنوان یک اپراتور بوم، باید با هر موقعیتی سازگار شوید.
این موقعیت استاندارد برای جابجایی میکروفون در اطراف عالی است و انعطاف پذیری خوبی به شما می دهد. نقطه ضعف بزرگش، نیاز فیزیکی نگه داشتن میکروفن و بوم به این شکل برای طولانی مدت است. برای کاهش درد عضلانی خود می توانید در موقعیت های کم فشار حرکت کنید، مانند این:
نکته: بوم را تقریباً به حداکثر طول بکشید و دستان خود را به مرکز نزدیک کنید. اکنون بوم مقداری تعادل خواهد داشت، بنابراین وزن تماماً در یک سر نخواهد بود.
برخی از افراد به شما توصیه می کنند که اگر 2 یا چند بازیگر در صحنه صحبت می کنند، باید تمام دیالوگ های هر بازیگر را ضبط کنید. یک کارگردان/تدوینگر، به صدای بازیگری نیاز دارد که لبهایش در قاب است. اگر در حال فیلمبرداری از 2 بازیگر هستید اما نما از پشت یکی از آنها است، مطمئنا دیالوگ بازیگر دوم بسیار کم اولویت است.
چرا به شما توصیه می کنیم که بوم را از بازیگری به بازیگر دیگر منتقل نکنید مگر اینکه مجبور باشید؟ یک فیلمساز، تنها زمانی به صدای زنده نیاز دارد که با لبهای بازیگر همگام شود. حرکت دادن بوم میتواند به این معنی باشد که بخشی از این صدای ضروری را از دست میدهید، اگر زمانبندی را مشخص نکنید. همچنین می تواند به این معنی باشد که سایه بوم در سراسر کادر و در بین بازیگران حرکت می کند. همچنین این احتمال وجود دارد که حرکت بوم باعث ایجاد نویز شود که صدا را خراب می کند.اما در نهایت از کارگردان بپرسید که از شما چه کاری می خواهد و آن را انجام دهید.
اگر تجملات یک اپراتور اضافی برای کار با ضبط صدا را دارید، اما فقط 1 مجموعه هدفون دارید، ممکن است در مورد اینکه چه کسی آنها را می پوشد سردرگم شوید. انتخاب ما اپراتور بوم است زیرا شنیدن صدایی که دریافت می کند، به قرارگیری بهتر میکروفن کمک می کند. مثلا با کمی چرخش میکروفون به اندازه فقط چند درجه می توانید متوجه شوید که صدا به طور ناگهانی واضح تر است.
اساساً، مهم است که گروه صدا و گروه دوربین به خوبی با هم کار کنند. برقراری ارتباط کلیدی است که باعث می شود کارها سر صحنه به خوبی پیش بروند. کمپانی استرالیایی Rode محدوده بوم های با کیفیت در طول های مختلف و تحمل وزن های مختلف ارائه می کند که می تونید از اینجا جزئیات آن ها را ببینید و خرید کنید.
ترجمه : تیم ترجمه یریآل