5 میکروفون برتر برای ضبط گیتار آکوستیک

ضبط گیتار آکوستیک

یک گیتار آکوستیک چیز زیادی ندارد، چند تکه چوب نازک، چند تکه ضخیم تر، مقداری سیم فرت، نیم دوجین تیونر و شش سیم ساخته شده از نایلون یا فولاد. اما وقتی همه آنها را به هم بچسبانید می تواند در دستان شخص ماهر صدای بهشت بدهد. با این وجود صدای غنی، بافت پیچیده و دامنه وسیع آن می‌تواند آن را به ابزاری دشوار برای ضبط تبدیل کند، به همین دلیل است که ما در حال بررسی بهترین میکروفون‌ها برای ضبط گیتار آکوستیک هستیم.

استایل های مختلف گیتار، انواع مختلف میکروفون را می طلبد ، بنابراین می‌خواهیم توضیح دهیم که چه زمانی باید یک میکروفون خازنی در نظر بگیریم یا چه زمانی یک میکروفون پویا یا یک میکروفون ریبون تا نتایج بهتری به همراه داشته باشد.

قرار دادن صحیح میکروفون بیش از نیمی از نبرد برای به دست آوردن صدای ضبط شده عالی است.اگر میکروفون را در جای نامناسبی قرار دهید، صدای شما ضعیف و نامشخص خواهد بود. ما بهترین مکان‌ها را برای هدف‌گیری میکروفون‌تان بررسی می‌کنیم و به اصول اولیه تنظیمات چند میکروفونی نگاه می‌کنیم.

Shure SM57

SM57 به همراه دوقلو غیر یکسان خود SM58 یکی از پرفروش ترین میکروفون های تمام دوران است. خیلی ساده این یک کیت افسانه ای است. در حالی که SM58 با پاپ فیلتر داخلی خود، در اصل به عنوان یک میکروفون پویا برای اجرای زنده خواننده ها طراحی شده بود، SM57 این ویژگی های دوستدار آواز را کنار گذاشت تا به عنوان یک میکروفون ساز خودنمایی کند.

به غیر از این تفاوت‌های ظریف، این دو مدل به طور یکسان ساخته شده‌اند، اما از آنجایی که دیافراگم SM57 نزدیک‌تر به منبع قرار می‌گیرد، احتمالاً هنگام استفاده از آن با اثر مجاورت کمی بارزتر مواجه خواهید شد.

حقیقت این است که SM57 واقعاً برای سبک‌های نوازندگی ظریف و یا ضبط‌ هایی که هدفشان ثبت تمام جزئیات است، مناسب نیست. درعوض، بیشتر مناسب وقتی است که در مقابل  نوازنده ای ضربه ای قرار گرفته است،در این صورت همه چیزهای کوبه‌ای خوب و غنی را جمع‌آوری می‌کند در حالی که صدای فرکانس بالا ناخواسته یا صدای فرکانس پایین را نادیده می‌گیرد. وقتی ضبط گیتار را تمام کردید، از آن به عنوان یک میکروفون آواز استفاده کنید یا از آن روی صحنه استفاده کنید، این میکروفون بسیار همه کاره است.

sE Electronics Voodoo VR2 Active Ribbon Microphone

هیچ چیز کاملاً شبیه Voodoo VR2 به نظر و گوش نمی رسد . میکروفون‌های ریبون به خاطر ضبط صدایی بسیار واقعی و در عین حال غنی معروف هستند، که چیزیست که اکثر تولیدکنندگان می‌خواهند. با این حال، بسیاری نمی‌توانند در هنگام ضبط فرکانس‌های بالاتر با میکروفون‌های خازنی  رقابت کنند .

وارد سری Voodoo از sE Electronics شوید. این توسط مدیر عامل و نوازنده کلاسیک Siwei Zou ساخته شده است تا پاسخ فرکانسی گسترده ای از 20 هرتز تا 20 کیلوهرتز داشته باشد. نه تنها این، بلکه منحنی پاسخ اصلاً منحنی نیست، در واقع به اندازه یک پنکیک صاف است. دو برابر. بسیار خوب، تقویت حضور بسیار بسیار جزئی بین 2KHz و 10KHz وجود دارد، اما اساسا این میکروفن همه چیز را ضبط می کند و آن را به طور واقعی ضبط می کند.

آیا زمانی که محدوده فرکانس گیتار آکوستیک به خوبی در این پارامترها قرار می گیرد، این مهم است؟ خوب، این به شما بستگی دارد. به هر حال برخی از افراد top end را کمی کمتر ترجیح می دهند زیرا صدای دست در اینجا قرار می گیرد. دیگران ترجیح می دهند عملکرد کامل را ثبت کنند تا بتوانند با EQ آن را به دلخواه خود بسازند.

ترفند دیگری که VR2 در آستین خود دارد، مدار فعال است. تا همین اواخر، همه میکروفون‌های ریبون غیرفعال بودند و برای اینکه بتوانند بهترین عملکرد را داشته باشند، نیاز به پری آمپدانس بالا و امپدانس داشتند. میکروفون‌های ریبون فعال دارای خروجی‌های بالاتر و نسبت سیگنال به نویز برتر هستند که نیاز به پری امپ‌های قدرتمند را از بین می‌برد. این هنگام ضبط قطعات آرام و ظریف گیتار مهم است زیرا ریبون های غیر فعال با خروجی کم می توانند نویز ناخواسته ایجاد کنند.

VR2 ممکن است کمی گران به نظر برسد، اما در مقایسه با اکثر میکروفون‌های ریبون با کیفیت استودیویی، ارزش شگفت‌آور خوبی دارد.

Beyerdynamic M160

یکی از ویژگی‌های بارز میکروفون‌های ریبون این است که دارای یک الگوی قطبی شکل 8 هستند که صدا را از دو طرف دریافت می‌کند اما هر چیز دیگری را رد می‌کنند. در زمان های قدیم، میکروفون‌های ریبون در استودیوهای رادیویی بسیار محبوب بودند، زیرا مهندسان می‌توانستند از یک میکروفون برای گرفتن صدای دو گوینده استفاده کنند، اما آنها به همان اندازه در ضبط یک خواننده و ترانه‌سرا در حال نواختن گیتار خود یا دو خواننده در حال خواندن یک دوئت مهارت دارند.

با این حال، گاهی اوقات، زمانی که می‌خواهید یک ساز را با دقت ضبط کنید، ماهیت دوگانه میکروفون ریبون می‌تواند کمی اشکال داشته باشد. شما سعی می کنید فقط گیتار را ضبط کنید، اما در نهایت همه چیز را دقیقاً در مقابل آن نیز انتخاب می کنید. خوشبختانه M160 برای مقابله با این ایراد متولد شد.

دارای یک الگوی هیپرکاردیویید بسیار فشرده است که می تواند فقط آنچه را که می خواهید ضبط کنید و چیزهای دیگر را هدف قرار دهد. حتی بهتر از آن، صدای فوق‌العاده‌ای نیز دارد، با پاسخ باس دوست‌داشتنی، میانه‌های صاف و بلندی ابریشمی. از زمانی که در اواسط دهه 1950 معرفی شد، شهرت باشکوهی برای ایجاد نرمی و لطافت با منابع خام به دست آورده است. ضبط‌های کلاسیک بی‌شماری از M160 کیت‌های درام و کابین گیتار تحریف شده را نشان می‌دهند، اما به ما اعتماد کنید، این صدای گیتارهای آکوستیک و سایر سازهای زهی را نیز در دنیایی دیگر می‌سازد.

یکی دیگر از ویژگی های M160 طراحی غیر معمول دو ریبون آن است که خروجی را افزایش می دهد و عملکرد سیگنال به نویز بهتری را ارائه می دهد. ایده آل برای ضبط گذرگاه های آرام که با انگشت بر روی یک آکوستیک انتخاب شده اند.

Røde M3

به برند استرالیایی Røde اعتماد کنید تا یک میکروفون خازنی با کیفیت، دریافت کنید.بدنه قابل توجه M3 از فلزی با وزن مطمئن ساخته شده است و کپسول کندانسور نیم اینچی آن برای کاهش نویز به صورت داخلی تعبیه شده است. یک پد 10dB/20dB قابل انتخاب برای منابع صدای بلند، و یک فیلتر 80 هرتز کم برش برای کاهش فرکانس‌های باس اثر مجاورتی که وضوح ضبط‌های شما را کاهش می‌دهد، وجود دارد.

اما صدای آن چگونه است؟ واقعاً به طرز شگفت انگیزی خوب است. پاسخ فرکانسی آن از 40 هرتز تا 20 کیلوهرتز به اندازه کافی گسترده است که می تواند گیتار آکوستیک را ضبط کند و منحنی پاسخ آن بسیار صاف است و فقط چند پیک ظریف در انتهای بالایی دارد و باس ملایمی در حدود 200 هرتز پخش می شود. ضبط‌ها صاف، روشن و شفاف با وضوح بسیار بالا هستند.

شگفت آور است که Røde می تواند یک میکروفون خازنی با کیفیت مانند M3 را با قیمت مناسب تر برای یک میکروفون پویا خوب به بازار عرضه کند.

Neumann KM184 stereo set

اول از همه، اگر قیمت کمی تکان دهنده است، نگران نباشید، KM184 به صورت تک میکروفون نیز موجود است. اما اگر از ضبط مونو خسته شده اید و می خواهید تنظیمات ماجراجویانه تری را امتحان کنید، خرید یک جفت استریو در دراز مدت باعث صرفه جویی در هزینه شما می شود.

کاردیوئید KM184 بخشی از سری 180 نیومن است که شامل یک omni، KM183، و یک هیپرکاردیوئید، KM185 نیز می شود. همه به دلیل صدای بسیار طبیعی، شفاف و صدای تقریبا نامحسوس خود شناخته شده اند.

KM184 تقریباً هیچ رنگ صوتی را در کل الگوی پیکاپ کاردیوئید خود نشان نمی دهد و در رد صداهای عقب بسیار موفق است. این ویژگی‌ها در تنظیمات چندگانه میکروفون موهبتی هستند، زیرا به دلیل ماهیت ضبط‌های استریو، هیچ دو میکروفونی دقیقاً به سمت منبع صدا قرار نمی‌گیرند. عدم وجود رنگ در کل الگوی پیکاپ به این معنی است که یک جفت KM184 حتی اگر یکی از آنها کمی خارج از محور باشد، یکدست به نظر می رسد.

منحنی پاسخ فرکانس تقریباً مسطح این میکروفن در انتهای سه‌بلند کمی افزایش می‌یابد، اما اساساً می‌تواند اجرای بسیار وفاداری از نواختن شما را به تصویر بکشد. این صداقت در ابتدا می تواند کمی نگران کننده باشد، اما مطلوب تر از تلاش برای رفع یک صدای بد رنگ با EQ است.

این میکروفون‌های نویمان با عملکرد بسیار کم نویز تنها 13 دسی‌بل، برای ضبط سبک‌های نواختن نرم «می‌تواند صدای افت پین را بشنوند» ایده‌آل هستند، اما می‌توانند سطوح فشار صدای بالا تا 138 دسی‌بل را نیز کنترل کنند که باعث می‌شود برای چیزهای با صدای بلند نیز خوب باشند.

فقط توجه داشته باشید که این ها میکروفون‌های حساسی هستند که در صورت قرار گرفتن در محل، نویز و انعکاس زیادی از اتاق را دریافت می‌کنند.

تکنیک های ضروری ضبط گیتار آکوستیک

اگر فقط یک میکروفون دارید، راه اندازی آن سریع و آسان است و می توانید نتایج فوق العاده ای دریافت کنید. فقط از قرار دادن میکروفون مستقیماً در مقابل سوراخ صدا خودداری کنید زیرا در اینجا رزونانس زیادی ایجاد می شود.

در عوض، با هدف قرار دادن میکروفون تقریباً در جایی که بدن به گردن می رسد، که معمولاً بین فرت های 12 و 14 است، شروع کنید. اگر این محل هنوز هم صدای مورد نظرتان را نمی دهد، میکروفون را کمی به سمت بالا حرکت دهید و دوباره امتحان کنید. اگر نازک و فاقد عمق به نظر می رسد، آن را به سمت بدن حرکت دهید.

از طرف دیگر، می‌توانید هدف قرار دادن سوراخ صدا را آزمایش کنید، اما میکروفون خود را در زیر یا بالای آن قرار دهید تا از جهش هوا که مستقیماً به داخل میکروفون می‌رود جلوگیری کنید.

از هر روشی که استفاده می کنید، ابتدا سعی کنید میکروفون را حدود شش اینچ از بدنه گیتار دور کنید، قبل از اینکه آن را نزدیک یا دورتر کنید. با نزدیک‌تر شدن میکروفون، یک جلوه مجاورت واضح‌تر را می‌شنوید، که ممکن است گرمای بیشتری را که به دنبالش هستید به شما بدهد. با جابجایی میکروفون به عقب صدایی طبیعی و مطبوع با نویز کمتر و صدای جیغ انگشت به شما می دهد. دوباره آزمایش کنید تا زمانی که به صدایی که از آن راضی هستید برسید.

استفاده استریو از دو میکروفون به شما عمق بیشتری می‌دهد، اما ممکن است کمی زمان بیشتری برای درست کردن تنظیمات نیاز داشته باشد. ده‌ها پیکربندی ممکن وجود دارد، اما موارد ضروری برای امتحان یک جفت فاصله دار (A/B) و جفت تصادفی (X/Y) هستند.

برای تنظیم یک جفت با فاصله ،کافی است یک میکروفون را در ناحیه فرت 12 تا 14 و دیگری را در پل قرار دهید. اگر یکی دارید، یک کندانسور دیافراگمی بزرگ به خوبی روی پل کار می کند. بهتر است قبل از نظارت بر ترکیب استریو و انجام هر گونه تنظیمات نهایی، با تنظیم دقیق موقعیت هر میکروفون به صورت جداگانه شروع کنید. مراقب مسائل مربوط به فاز بندی نیز باشید، که معمولاً می توان با اطمینان از اینکه فاصله بین هر میکروفون حداقل سه برابر فاصله تا گیتار باشد، بر آن غلبه کرد.

یک جفت تصادفی (X/Y) چند میکروفون است که با دیافراگم‌هایشان خیلی نزدیک (معمولاً روی هم چیده شده‌اند) قرار گرفته‌اند، اما 90 درجه از یکدیگر فاصله گرفته‌اند، به طوری که یکی به صورت مورب به سمت چپ و دیگری مورب به راست به شکل V است. با قرار دادن هر دو میکروفون در اطراف ناحیه فرت 12 تا 14 شروع کنید، به طوری که یکی از گردن و دیگری گرما را از بدنه گیتار بگیرد. حرکت کنید و تنظیم کنید تا زمانی که صدای متعادل خوبی پیدا کنید. مزیت پیکربندی X/Y این است که مسائل لغو فاز را به حداقل می رساند.

ترجمه : تیم ترجمه یریآل